Untitled Document
 
• เรื่องเล่าจาก Editor •


พักนี้เว็บเร็วขึ้นแล้วนะคะ และเราก็กำลังพัฒนาอะไรหลายๆ อย่างของไดอารี่คลับให้มันสะดวกและมีอะไรเล่นมากขึ้น แต่... แน่นอนค่ะ ตามที่เคยเกริ่นๆ ไว้ก็คือเราคงต้องมีการเก็บเงินสมาชิก แต่จะเป็นอย่างไร เท่าไหร่ จะมาแจ้งให้ทราบกันอีกครั้ง แต่จะไม่ให้เจ็บตัวทั้งเรา และ เพื่อนสมาชิกค่ะ  เหตุที่ต้องรบกวนสมาชิกเรื่องค่าใช้จ่าย เป็นเพราะค่าใช้จ่ายในการดูแลเว็บมันสูงขึ้นเรื่อยๆ ตามการใช้งาน  จากร้อยเป็นพัน จากพันเป็นหลายๆ พัน และก้าวไปถึงหมื่น  ต่อไปอาจจะเป็นแสน   ซึ่งมันสูงเกินกว่าที่มนุษย์เงินเดือนตัวเล็กๆ สองคนจะรับไหว

ตัวนาน่าเองก็ได้ทำใจไว้ส่วนหนึ่งแล้วว่า พอถึงวันที่เราจะไม่ใช่ฟรีไดอารี่อีกต่อไป ก็คงมีเพื่อนๆ หลายคนย้ายบ้านไปอยู่ ณ ที่อื่นแน่นอน  ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีคนเหลืออยู่กับเราแค่ไหน  แต่เราก็ไม่ได้โกรธเคืองกันแต่อย่างใด เพราะตลอดมาที่เราร่วมทุกข์ ร่วมสุขอยู่ด้วยกัน นั่นก็เป็นของขวัญอันล้ำค่าที่สุดแล้วที่เราได้จากเพื่อนๆ  .... ตั้งแต่เปิดไดอารี่คลับมา มีหลายๆ เรื่อง หลายๆ เหตุการณ์เกิดขึ้น วันนี้เลยขอมานั่งเล่าเรื่องไดอารี่คลับบ้างดีกว่า

สงครามไดอารี่
เริ่มจากเปิดเว็บมาได้ไม่เท่าไหร่ ก็เกิดสงครามไดอารี่ระหว่างสมาชิกขึ้น  ตอนนั้นนาน่าเองก็ยังใหม่ๆ กับการดูแลสมาชิก และหลายคนก็บอกว่าอย่าเข้าไปยุ่ง ก็เลยเงียบๆ ดูอยู่ แต่สุดท้ายก็โดนพาล และลามปามมากัด แขวะ เข้าจนได้ เลยต้องออกมาชี้แจง และตักเตือน  ผลปรากฎว่าบุคคลผู้นั้นไม่รับฟัง หรือถ้ารับฟังก็ด้วยอคติ ตีความเราไปด้านร้ายและพยายามจะเถียงเพื่อ "เอาชนะ"  และในขณะที่กำลังพยายามชี้แจง ก็พบว่ามีสมาชิกส่วนหนึ่งที่รับทราบเหตุการณ์ ออกมาช่วยตอบ และ ชี้แจงด้วย พอหลายๆ คนเข้า คนที่กระทำผิดจึงเริ่มมีสติ  และเรื่องก็จบลง

เหตุการณ์นั้นนาน่าซึ้งใจอย่างมาก เพราะรู้สึกว่า นอกจากเราจะดูแลเว็บ ดูแลสมาชิกแล้ว เพื่อนสมาชิกก็ช่วยดูแลเราด้วยเช่นกัน และหลังเหตุการณ์ขัดแย้งรุนแรงนั้น  ทั้งสองฝ่ายที่ขัดแย้งก็หันหน้าเข้าหากัน และเป็นเพื่อนกันมาจนถึงทุกวันนี้  เป็นการชี้ให้เห็นว่า ถ้าเราลดอคติต่อกันลง เราจะได้เห็นสิ่งดีๆ ของอีกฝ่ายและรับกันได้ถึงความคิดเห็นที่แตกต่าง

ไดอารี่ในจินตนาการ
มีไดอารี่เล่มหนึ่งที่เขียนโดยผู้หญิงที่เล่าว่าตัวเองกำลังป่วย และ กำลังจะเสียชีวิตในไม่ช้า  ตอนนั้นชาวไดอารี่คลับก็ห่วงใยและคอยติดตามอาการ  เธอเป็นผู้หญิงบอบบาง โรแมนติค และดูลึกลับ  เมื่อถึงวันที่เธอแจ้งว่าเธอไม่ไหวแล้วและทางบ้านต้องการให้ไปพักผ่อนที่อื่น  ชาวไดอารี่คลับหลายคนเสียน้ำตาให้เธอ หลายคนพยายามติดต่อเข้ามาทาง editor เพื่อขอชื่อ ที่อยู่ของสมาชิกท่านนั้นเพราะอยากไปเยี่ยม แต่ทางเว็บคงให้ไม่ได้เพราะถือว่าผิดจรรยาบรรณของผู้ดูแลเว็บ    แต่ตัวนาน่าเองก็เป็น 1 ในคนที่ห่วงเธอ จึงได้ช่วยไต่ถามไปยังคนที่รู้จักเธอ

แต่แล้วถามไปถามว่าจึงได้คำตอบว่า "ไดอารี่เล่มนั้นคือเรื่องโกหก" เธอคนนั้นไม่ได้มีตัวตนอยู่จริง และคนที่เขียนไดอารี่เล่มนั้นเป็นผู้ชาย  นาน่าจึงได้ทำการปิดไดอารี่เล่มนั้นเสีย และก็ตั้งกฎให้ไดอารี่คลับขึ้นมาอีกข้อว่า "หากเรื่องที่เขียนลงในไดอารี่ไม่ใช่เรื่องจริง หรือเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ขอให้เขียนไว้ตรง Topic ว่า เป็นเรื่องแต่ง" เพราะไม่อยากใครถูกหลอกลวงเอาความจริงใจไปเป็นของเล่นอีก

เพื่อนผู้จากไป
ผ่านจากเหตุการณ์นั้นมาสักพักใหญ่ๆ ก็มีไดอารี่อีกเล่มที่ผู้เขียนป่วยด้วยโรคมะเร็ง มีเพื่อนสมาชิกหลายคนช่วยกันเข้าไปสร้างกำลังใจให้กับเจ้าของไดอารี่เล่มนั้น  จนถึงวันหนึ่งข่าวร้ายก็มาถึงพวกเรา เมื่อไดอารี่หน้านั้นถูกอัพเดทโดยน้องปุ้ยแฟนสาวของเจ้าของไดอารี่ แจ้งว่า น้องฮอลล์(เจ้าของไดอารี่) ได้หลับอย่างสงบไปตลอดกาลแล้ว   (http://bangkok.diaryclub.com/

นาน่ากับเพื่อนๆ ในไดอารี่คลับกลุ่มหนึ่ง ก็ได้เดินทางไปงานศพของน้องฮอลล์ น้องผู้ซึ่งขณะที่เค้ายังมีลมหายใจ เราไม่เคยได้พูดคุยกันเลย ไม่เคยเจอตัวจริงๆ เป็นๆ เลย แต่เราก็ไปงานศพเค้าและเสียใจอย่างบอกไม่ถูก ตอนที่จุดธูปถึงน้อง ก็ได้แต่บอกว่า "ขอให้หลับสบาย และ ขอบคุณที่เลือกไดอารี่คลับเป็นที่บันทึกความทรงจำ สิ่งดีๆ ในช่วงสุดท้ายของชีวิต"  ไดอารี่ของฮอลล์ที่ยังอยู่ ได้สอนในหลายๆคน เข้มแข็งขึ้น ได้ทำให้หลายๆคนเห็นถึงความหมายของคำว่า "รักแท้"  และกระตุ้นให้หลายๆ คน หันมาดูแลเอาใจใส่คนรอบข้างมากขึ้น ก่อนที่มันจะสายเกินไป ...

คอมเม้นท์มั่ว
เมื่อไดอารี่คลับเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น ก็จะมีบางกลุ่มหอบเอาวัฒนธรรม "คอมเม้นท์มั่ว" ติดเข้ามาด้วย จะตามไปทิ้งคอมเม้นท์ซึ่งอ่านแล้วเห็นได้ชัดว่า ไม่ได้อ่านแต่จะทิ้งไอคอนตามไดอารี่ของเพื่อนสมาชิกอื่นๆ (ส่วนใหญ่จะด้วยข้อความเดียวกัน เรียกว่า copy แล้ว paste เลย) เพื่อต้องการให้คนคลิกไปไดอารี่ตัวเองให้มากๆ อยากเห็นคนอื่นคอมเม้นท์ไดอารี่ตัวเองเยอะๆ โดยที่ไม่เคยหันกลับมามองเลยว่า ในขณะที่ตัวเองทำทุกอย่างเพื่อให้คนคลิกมาอ่านไดอารี่ตัวเองเยอะๆ  คนอื่นๆ เค้าก็อยากให้เราอ่านไดอารี่ของเค้าเช่นเดียวกัน

แล้วเรื่องก็ยาวววววววววว เพราะหลายๆคนที่ไม่พอใจก็จะตามเข้าไปด่า หรือไม่ก็เขียนไดอารี่ด่า (ซึ่งผิดกฎเว็บนะคะ เพราะเราไม่อนุญาตให้สมาชิกใช้ไดอารี่เป็นสนามรบ เขียนด่าทอเพื่อนสมาชิกด้วยกัน หรือเขียนด่าเว็บอื่นก็ไม่ควร)  บางคนเมื่อถูกด่า ก็ปลอมตัวไปด่ากลับหลายๆ ชื่อ โดยที่ลืมไปว่า เลข IP Address มันบ่งบอกถึงที่มาได้ว่า คนที่โพสเป็นคนเดียวกัน   สุดท้ายนาน่าจึงต้องเข้าไปตักเตือน แต่ก็โดนด่าว่า "ใจแคบ ไปเว็บอื่นก็ได้วะ" จนนาน่าเองต้องสนองความต้องการของเค้าด้วยการเชิญออกไปจากเว็บ เพราะ ไดอารี่คลับจะไม่รักษาน้ำใจคนพาลเพียง 1 คน ไว้ทำร้ายสมาชิกดีๆ คนอื่นๆ แน่นอนค่ะ

เพราะฉะนั้น เพื่อป้องกันเหตุทะเลาะวิวาท เราเลยขอให้สมาชิกหลีกเลี่ยงการคอมเม้นท์ลักษณะนี้
"เม้นท์ละนะ ไปเม้นท์กลับด้วย"  (ในกรณีที่ไม่ได้รู้จักกับไดอารี่ที่ไปคอมเม้นท์ มาก่อน)
"มาเยี่ยม"  (เว็บนี้ไม่ใช่เว็บโรงพยาบาล  เว้นแต่ว่าเจ้าของไดอารี่เขียนไว้ว่าตัวเองกำลังป่วย อันนี้อนุโลม)
"เม้นท์มา เม้นท์กลับ"  (ใจคอจะอ่านแต่ช่องคอมเม้นท์เหรอจ๊ะ?)

ว๊า...มีอีกตั้งหลายเรื่องแหน่ะ ...เอาไว้ว่างๆ จะมาเล่าต่อนะคะ เพราะรู้สึกหน้าไดอารี่จะยาวซะแล้ว ...

หลายครั้งที่นาน่าเองก็สับสนว่าอะไรคือถูกคือผิด  หรือพยายามคิดว่าเว็บอื่นเค้าดูแลกันยังไง ทำไมพอเราเป็นอิดิเตอร์แล้วจะลงไปวิ่งเล่นกับสมาชิกไม่ได้ จะลงไปสนิทสนมกับสมาชิกไมได้  ควรไม่ควร?  สุดท้ายก็ได้ทางสว่างจากสมาชิกท่านหนึ่ง (Iamway) ซึ่งได้บอกว่า "เราสร้างเว็บนี้มา  เว็บจะเป็นไปในทิศทางไหนเราคือคนกำหนด"

ตั้งแต่นั้นมา ไดอารี่คลับเลยกลายเป็นเว็บครอบครัว ที่มีอิดิเตอร์เซ่อซ่า และ มาสเตอร์เฟอะฟะ ลงมาวิ่งเล่นกับสมาชิก และที่นี่คือบ้านของทุกคน ทุกคนต้องช่วยกันดูแลรักษา  ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน และเข้าใจซึ่งกันและกัน  นาน่าหวังว่า ไม่ว่าไดอารี่คลับจะเปลี่ยนไปแค่ไหน หรือวันข้างหน้าเว็บจะมีสมาชิกมากหรือน้อยเพียงใด ก็ขอให้ความอบอุ่น สิ่งดีงามที่มีอยู่ในเว็บเสมอมา จะยังคงอยู่ตลอดไปค่ะ (ต่อให้คุณย้ายไปเขียนเว็บอื่น เราก็ยังจะรักคุณ)

ขอบคุณค่ะ

     Share

<< ขอความร่วมมือสมาชิกหลังไมค์มีอะไรนะ? >>


Posted on Sun 10 Apr 2005 10:41

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh